บทที่ 62

อาเรีย

เช้านี้ฉันตื่นเร็วกว่าปกติ สิ่งแรกที่ฉันคว้ามาคือตุ๊กตาหมีเก่าซอมซ่อบนโต๊ะเครื่องแป้ง พ่อให้มันเป็นของขวัญวันเกิดครบสิบขวบของฉัน นุ่นข้างในทะลักออกมา ดวงตาข้างหนึ่งก็ห้อยร่องแร่งอยู่แค่เส้นด้าย แต่ฉันก็ทิ้งมันไม่ลง วันนี้ฉันตัดสินใจจะเอามันไปโรงพยาบาลด้วย

พ่อเก็บเงินอยู่หลายเดือนเพื่อซื้อมั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ